Dziś
odwiedzasz me serce
rozpalając w nim ognisko
mimo, iż promienie
zza chmur się pojawiają
czuję, że jesteś blisko.

Dziś
prosiłam o jedno,
marzenie się spełniło-
Zostałeś mym Ojcem.
Serce znów rozpromienione
czuje, że ma Cię blisko.

Dziś
odradzam się od nowa
mając blisko siebie Ojca.
Pierwszy raz w życiu
czuję jego obecność,
jego silną dłoń.
Teraz wiem,
że jesteś blisko.

Dziś weź w swe ręce :
moje serce,
moje życie.
Pokieruj nimi rozsądnie
będąc przy mnie blisko.

Z dedykacją dla mamy, Sylwii Machunik.

Oczy
przepełnione
wdzięcznością.
Nawet mała łza
z nich uroniona-
jest jak cios
w Me małe serce.

Dłonie wypełnione
mocą
przez którą,
płynie
choroby żar.

Każde słowo
płynące z Twych ust
jest jakby-
zesłane od Boga.

Dzieli nas
mila,
więź głębsza
jest jednak
od oceanu.

Słyszę
Twój każdy krok,
rozprzestrzenia
się On w Mej duszy  
zostawiając ślad.

Stąpasz po ziemi
niczym bosy anioł,
skrzydła
Twe ochraniają
mnie przed złem.

Kiedyś razem
wzbijemy się
wyżej linii nieba.
Przekroczymy granicę
ludzkiej rzeczywistości,
nadrabiając straty
sprzed lat.

Na ogromnym drzewie
swe gniazdo buduje orzeł
dokładnie dobierając materiały.
Staje się Ono dla niego
domem,
ochroną,
miejscem-
gdzie wyda na świat
pokolenie.
W bieszczadzkich górach
buduję dom,
dokładnie dobierając
kartki z zapiskami.
Staje się On dla mnie
wiecznym żywotem.
Dla orła
każdy upadek
może skończyć się
utratą całego dorobku.
Pozostanie po nim
parę gałązek,
jesiennych liści
i piór,
które z czasem
rozwieje wiatr.
Ja jednak
pozostawię stabilny fundament
budowany od lat.

Z dedykacją dla Pauliny Augustyn !

Znów deszcz.
Łzy zlewają
się z kroplami.
Jego wonny zapach
rozprzestrzenia się
w powietrzu
tworząc woń
przez którą
aż ściska się serce.
Wspomnienia powracają
a wraz z nimi cierpienie.
I znów
nie ta sama "ja".
Gdzie ten uśmiech?
Gdzie radość w mej duszy ?
Gdzie ta energia
niegdyś we mnie tkwiąca.
Pamiętasz jak mówiłam
że jestem gorącą iskierką ?
taką z ogniska..
Wtedy chciałam polecieć
tak wysoko,
by wzbić się
do gwiazd.
Zanurzyć się w ich cieple,
poczuć wolność,
wzbudzić zainteresowanie
i być choć raz:
wysłuchaną,
zaakceptowaną,
lubianą.
Czytasz moje słowa,
myślisz:
"Ona nie ma przyjaciół,
biedna,
zagubiona w życiu."
Prawda jest inna,
przyjaciół nazbyt
wiele nie mam.
Ale każdego dnia
wyglądając
na me życiowe niebo
widzę słoneczko,
nieważne
czy to dzień czy noc.
Ciągle świeci.
Dziwne, nie?
Takie nieludzkie.
Zawsze tak jest,
gdy inne gwiazdy
gasną,
zostaje ta jedna,
która nigdy nie zgaśnie.
Nawet gdy Twoje życie
nabiera ciemnych barw
te ciało niebieskie-
rozświetla je.
Wyciąga do Ciebie rękę,
możesz mu o wszystkim powiedzieć,
wysłucha Cię do końca.
Nie będzie się z Ciebie śmiało.
Wręcz przeciwnie
wyciągnie całe Twe ciało-
tam,
gdzie jeszcze nigdy nie byłeś.
Największe efekty
pojawiają się,
gdy próbujesz oswoić
to "ciałko"
tak jak Mały Książę oswajał Lisa.
Boisz się jego ciepła?
Nie bój się
Ono Cię ogrzeje,
nie zrobi Ci krzywdy.
A teraz spójrz na swoje niebo..
Jest tam jakieś
Słońce?
może
Gwiazda?
Jeśli jest noc
to wiadomo-
jest dużo gwiazd
ale powinieneś
dostrzec najjaśniejszą.
Jeśli zaś jest takich dużo
spójrz w dzień,
najlepiej pochmurny.
Jak nadal świeci
to znaczy,
że to nie gwiazda
ale prawdziwy przyjaciel !

Zachodzące słońce.
Potok uczuć
wylewający się
co jakiś czas.
Myśli
dla których
stajesz się odbiorcą.
Dla mnie
jesteś aniołem,
więźniem
kobiecych serc,
kawałkiem diamentu,
szlifowanym co dnia.
Kiedyś w życiu
zdobędziesz cel,
choć przekona-nam
żeś już go posiadł.
Talenty jakie posiada
Twe ciało
są niczym
złoto zamknięte
w srebrnym pudełku.